      |
 |
|
 |
Kies uw taal
 |
|
 |
||||
|
|
|
||||
 |
|
 |
||||
Wetenschappers over index beleggen |
 Printer Version
|
|
|
|
Bekende economen als Eugene Fama, William Sharpe, Daniel Kahneman en Burton Malkiel hebben hun licht laten schijnen op indexbeleggen. De wetenschappers wonnen Nobelprijzen, schreven boeken of kwamen met onderbouwde theorieën.
Twee belangrijke theorieën waarop indexbeleggen wetenschappelijk berust zijn De Random Walk Theorie en De Efficiënte Markt Theorie. De eerste theorie stelt dat koersbewegingen uit het verleden niets zeggen over die van de toekomst. De tweede theorie stelt dat de prijs van een effect altijd de juiste prijs is. Uitgaande van deze theorie is het onmogelijk een beter rendement te halen dan het gemiddelde.
Eugene Fama
Professor Eugene Fama is een van de beste financieel economen ter wereld. Fama‘s eerste baan was het verzamelen van historische data en vervolgens manieren bedenken om de markt te verslaan. Hij kwam al snel tot de conclusie dat het verslaan van de markt eigenlijk onmogelijk is.
Grondlegger
Fama is de grondlegger van de twee bovengenoemde theorieën. De meeste academici omarmden zijn theorieën, maar vermogensbeheerders waren minder enthousiast. “De prijzen van effecten kloppen”, stelt de professor. “Maar de prijzen van vermogensbeheerders niet.” Over Warren Buffett, de belegger de miljarden vergaarde met actief beleggen, heeft Farma ook een uitgesproken mening. “Zelfs de man die het schoolvoorbeeld is van een succesvolle actieve belegger, kan het niet met alle aandelen. Hij claimt dat hij het slechts in een paar gevallen kan.”
William Sharpe
De beroemde professor William Sharpe heeft zichzelf als doel gesteld de Amerikaanse burgers uitleg te geven over beleggen. Daarom probeert de Nobelprijswinnaar zijn boodschap over indexbeleggen zo gemakkelijk mogelijk te verwoorden. “De gemiddelde dollar in een actief fonds zal altijd minder opleveren dan een dollar in een indexfonds”, stelt de professor. De hogere kosten van een actief fonds zijn daarvan volgens hem de oorzaak. “Het is moeilijk om groei te voorspellen, maar kosten zijn juist makkelijk te voorspellen.”
Daniel Kahneman
En dan is er nog Daniel Kahneman. De wetenschapper is een belangrijke pionier en theoreticus van gedragsfinanciën. Kahneman beweegt zich op het veld tussen economie en cognitieve wetenschappen en probeert irrationeel kansgedrag door mensen uit te leggen. Hij is psycholoog, maar won in 2002 de Nobelprijs voor de economie. “Mijn beleggingen zijn zeer conservatief. Ik stop bijna alles in indexfondsen”, is een beroemde quote van de hoogleraar.
Burton Malkiel
Tenslotte wist Burton Malkiel dertig jaar geleden de droge theorieën over beleggen toegankelijk te maken voor een breed publiek met zijn boek A Random Walk Down Wall Street. Malkiel betoogt bijvoorbeeld dat een geblinddoekte chimpansee die pijltjes gooit even goed kan beleggen als een professionele adviseur. Of dat het aan beleggers vertellen dat het onmogelijk is de markt te verslaan, vergelijkbaar is met een 6-jarige vertellen dat de kerstman niet bestaat.
Unaniem
De lijst is met deze vier vooraanstaande wetenschappers verre van compleet. Financiële wetenschappers van over de hele wereld hebben met tabellen, proefschriften, grafieken en papers aangetoond dat beleggers hun geld beter in een indexfonds dan in een beleggingsfonds kunnen steken. Zo ook de Nederlandse econoom Jenke ter Horst met wie we een kort interview hadden over indexbeleggen. De conclusie van de wetenschappers is unaniem: beleggers zijn beter af als ze in een indexfonds stappen.
Twee belangrijke theorieën waarop indexbeleggen wetenschappelijk berust zijn De Random Walk Theorie en De Efficiënte Markt Theorie. De eerste theorie stelt dat koersbewegingen uit het verleden niets zeggen over die van de toekomst. De tweede theorie stelt dat de prijs van een effect altijd de juiste prijs is. Uitgaande van deze theorie is het onmogelijk een beter rendement te halen dan het gemiddelde.
Eugene Fama
Professor Eugene Fama is een van de beste financieel economen ter wereld. Fama‘s eerste baan was het verzamelen van historische data en vervolgens manieren bedenken om de markt te verslaan. Hij kwam al snel tot de conclusie dat het verslaan van de markt eigenlijk onmogelijk is.
Grondlegger
Fama is de grondlegger van de twee bovengenoemde theorieën. De meeste academici omarmden zijn theorieën, maar vermogensbeheerders waren minder enthousiast. “De prijzen van effecten kloppen”, stelt de professor. “Maar de prijzen van vermogensbeheerders niet.” Over Warren Buffett, de belegger de miljarden vergaarde met actief beleggen, heeft Farma ook een uitgesproken mening. “Zelfs de man die het schoolvoorbeeld is van een succesvolle actieve belegger, kan het niet met alle aandelen. Hij claimt dat hij het slechts in een paar gevallen kan.”
William Sharpe
De beroemde professor William Sharpe heeft zichzelf als doel gesteld de Amerikaanse burgers uitleg te geven over beleggen. Daarom probeert de Nobelprijswinnaar zijn boodschap over indexbeleggen zo gemakkelijk mogelijk te verwoorden. “De gemiddelde dollar in een actief fonds zal altijd minder opleveren dan een dollar in een indexfonds”, stelt de professor. De hogere kosten van een actief fonds zijn daarvan volgens hem de oorzaak. “Het is moeilijk om groei te voorspellen, maar kosten zijn juist makkelijk te voorspellen.”
Daniel Kahneman
En dan is er nog Daniel Kahneman. De wetenschapper is een belangrijke pionier en theoreticus van gedragsfinanciën. Kahneman beweegt zich op het veld tussen economie en cognitieve wetenschappen en probeert irrationeel kansgedrag door mensen uit te leggen. Hij is psycholoog, maar won in 2002 de Nobelprijs voor de economie. “Mijn beleggingen zijn zeer conservatief. Ik stop bijna alles in indexfondsen”, is een beroemde quote van de hoogleraar.
Burton Malkiel
Tenslotte wist Burton Malkiel dertig jaar geleden de droge theorieën over beleggen toegankelijk te maken voor een breed publiek met zijn boek A Random Walk Down Wall Street. Malkiel betoogt bijvoorbeeld dat een geblinddoekte chimpansee die pijltjes gooit even goed kan beleggen als een professionele adviseur. Of dat het aan beleggers vertellen dat het onmogelijk is de markt te verslaan, vergelijkbaar is met een 6-jarige vertellen dat de kerstman niet bestaat.
Unaniem
De lijst is met deze vier vooraanstaande wetenschappers verre van compleet. Financiële wetenschappers van over de hele wereld hebben met tabellen, proefschriften, grafieken en papers aangetoond dat beleggers hun geld beter in een indexfonds dan in een beleggingsfonds kunnen steken. Zo ook de Nederlandse econoom Jenke ter Horst met wie we een kort interview hadden over indexbeleggen. De conclusie van de wetenschappers is unaniem: beleggers zijn beter af als ze in een indexfonds stappen.
Universitair docent Jenke ter Horst is een voorstander van indexbeleggen, maar belegt zelf niet in een index. In een interview legt de econoom, die in 1998 in zijn proefschrift concludeerde dat passief beleggen een hoger rendement geeft dan actief beleggen, uit waarom.
Indexbeleggen geeft volgens het onderzoek van Ter Horst gemiddeld een hoger rendement door de onvoorspelbaarheid van beurskoersen en de hogere kosten van actief beleggen. Het onderzoek van Ter Horst bevestigt wat economen als Eugene Fama, William Sharpe, Daniel Kahneman en Burton Malkiel al eerder vaststelden: het blijkt onmogelijk de index te verslaan. “Het kan wel, maar de kans is zo klein”, zegt Ter Horst.
Te weinig aanbieders
Dat Nederlandse particuliere beleggers nog niet massaal in indices beleggen, zoals in de Verenigde Staten, komt volgens Ter Horst omdat er te weinig aanbieders zijn. “Banken zijn er niet zo happig op, omdat ze er minder mee kunnen verdienen. Maar ik denk dat die markt best gaat groeien.”
Hoop op hoge rendementen
Ter Horst schreef zijn proefschrift over beleggingsfondsen, omdat daar ‘ongelooflijk veel geld in omgaat’. Particuliere beleggers vertrouwen hun geld toe aan de fondsen in de hoop op hoge rendementen. Ter Horst onderzocht een ‘gigantische’ database van Amerikaanse fondsen. Uit zijn onderzoek blijkt dat drie van de vier beleggingsfondsen in één jaar de index niet hebben kunnen verslaan. In een periode van tien jaar is het aantal opgelopen tot negen van de tien.
Hedge fondsen
Positiever is de universitair docent over hedge fondsen. “Die fondsen zijn gigantisch actief en kunnen regels aan hun laars lappen waar beleggingsfondsen zich aan moeten houden.” De verklaring daarvoor is volgens Ter Horst dat hedge fondsen meer instrumenten kunnen gebruiken om te beleggen. “Ze kunnen bijvoorbeeld short gaan en zijn niet transparant.”
Puur geluk
Maar Ter Horst heeft verder grote twijfels over actief beleggen. “En wat professionele beleggers niet lukt, lukt particuliere beleggers ook niet”, vervolgt Ter Horst. “Particulieren die denken dat ze de juiste aandelen selecteren, daar geloof ik niks van. Het is puur geluk als het lukt. Verliezen vergeten ze snel.”
Indexbeleggen is saai
De enige reden voor een particuliere belegger om losse aandelen te selecteren, is volgens Ter Horst omdat indexbeleggen ‘saai’ is. “ Als iemand de spanning van het beleggen nuttig vindt, dan moet je dat doen. Het is als het casino. Iedereen weet dat alleen het casino daar rijk van wordt en toch gaan mensen er naar toe.”
Indexbeleggen geeft volgens het onderzoek van Ter Horst gemiddeld een hoger rendement door de onvoorspelbaarheid van beurskoersen en de hogere kosten van actief beleggen. Het onderzoek van Ter Horst bevestigt wat economen als Eugene Fama, William Sharpe, Daniel Kahneman en Burton Malkiel al eerder vaststelden: het blijkt onmogelijk de index te verslaan. “Het kan wel, maar de kans is zo klein”, zegt Ter Horst.
Te weinig aanbieders
Dat Nederlandse particuliere beleggers nog niet massaal in indices beleggen, zoals in de Verenigde Staten, komt volgens Ter Horst omdat er te weinig aanbieders zijn. “Banken zijn er niet zo happig op, omdat ze er minder mee kunnen verdienen. Maar ik denk dat die markt best gaat groeien.”
Hoop op hoge rendementen
Ter Horst schreef zijn proefschrift over beleggingsfondsen, omdat daar ‘ongelooflijk veel geld in omgaat’. Particuliere beleggers vertrouwen hun geld toe aan de fondsen in de hoop op hoge rendementen. Ter Horst onderzocht een ‘gigantische’ database van Amerikaanse fondsen. Uit zijn onderzoek blijkt dat drie van de vier beleggingsfondsen in één jaar de index niet hebben kunnen verslaan. In een periode van tien jaar is het aantal opgelopen tot negen van de tien.
Hedge fondsen
Positiever is de universitair docent over hedge fondsen. “Die fondsen zijn gigantisch actief en kunnen regels aan hun laars lappen waar beleggingsfondsen zich aan moeten houden.” De verklaring daarvoor is volgens Ter Horst dat hedge fondsen meer instrumenten kunnen gebruiken om te beleggen. “Ze kunnen bijvoorbeeld short gaan en zijn niet transparant.”
Puur geluk
Maar Ter Horst heeft verder grote twijfels over actief beleggen. “En wat professionele beleggers niet lukt, lukt particuliere beleggers ook niet”, vervolgt Ter Horst. “Particulieren die denken dat ze de juiste aandelen selecteren, daar geloof ik niks van. Het is puur geluk als het lukt. Verliezen vergeten ze snel.”
Indexbeleggen is saai
De enige reden voor een particuliere belegger om losse aandelen te selecteren, is volgens Ter Horst omdat indexbeleggen ‘saai’ is. “ Als iemand de spanning van het beleggen nuttig vindt, dan moet je dat doen. Het is als het casino. Iedereen weet dat alleen het casino daar rijk van wordt en toch gaan mensen er naar toe.”
Disclaimer/Terms of Use | Privacy Policy
Custom web design by Ai Studio