De euro: de pijngrens bereikt	Printer Version

 G7-vergadering

Op 19 oktober komt de G-7 weer bij elkaar. De werkgevers van de grote bedrijven in de Europese gemeenschap dringen er bij de ministers van financiën op aan om tijdens deze bijeenkomst de dure euro ter sprake te brengen omdat de pijngrens is bereikt. De stijging van de euro tot boven de psychologische grens van 1,40 heeft zowel de politici als de managers van de internationaal opererende ondernemingen wakker geschut. De kredietcrisis heeft de groeivooruitzichten voor de eurozone verminderd en dat samen met een verslechtering in de concurrentiële postitie van de bedrijven is teveel van het kwade. Frankrijk dringt er bij de ECB op aan om de korte rente te verlagen om de opwaartse druk op de euro te verminderen. Weinig  gaan er nog van uit dat de ECB binnen afzienbare tijd de rente verder zal verhogen.

Het sentiment rondom de dollar is momenteel ronduit slecht. Zo slecht dat veel particuliere beleggers nu hun kans schoon zien en speculatieve posities aan gaan om te profiteren van een verdergaande waardervermindering van de dollar. Het feit dat de dollar op een historisch laag niveau is aanbeland en de berichten daarover in de pers sterkt hen in de overtuiging dat een verdere waarderdaling een logisch vervolg zou zijn.

 Koerstechnisch

Het is interessant om de koerstechnische situatie van de dollar over een lange periode te bezien om in te kunnen schatten of een verdere daling van de dollar vanuit deze situatie inderdaad een logisch vervolg is. Over een periode van 30 jaar laat de dollar een grote bewegelijkheid zien die een verschil van een halvering tot een verdubbeling in waarde laat zien. Structureel is over deze lange periode wel een verzwakking van de munt waar te nemen. Daarnaast zijn er periodes waabij sprake is van overdrijving naar de kant van zowel over- als onderwaardering. Onderstaande grafiek brengt deze periodes nauwgezet in beeld.

Momenteel is de situatie vergelijkbaar met de periode van 1987 tot 1995, een periode van overdrijving naar de kant van een verzwakking. Ook tijdens een dergelijke periode kan er sprake zijn van koersuitslagen die tot 20% oplopen. Steeds als de koers een relatief grote afstand heeft genomen van het lange termijn voortschrijdende gemiddelde treedt er een koerscorrectie op die de koers voor maanden de andere kant op stuurt. Momenteel is de koers opnieuw bezig om flink afstand te nemen van het lange termijn voortschrijdende gemiddelde. Het lijkt dus slechts een kwestie van tijd voordat er zich een correctie zal  voordoen.

Het goud is de afgelopen periode van drie jaar sterk in waarde gestegen. Beleggers in dit edermetaal gaan ervan uit dat de koersstijging nog veel langer zal duren. Bovenstaand grafiek laat zien dat er wel degelijk een negatieve correlatie bestaat tussen de waarde van het goud en de waarde van dollar. (Een verzwakking van de dollar leidt tot een waardestijging van het goud) Momenteel laat deze grafiek een extreme uitslag zien die vergelijkbaar is met een situatie die zich laat jaren zeventig en begin jaren tachtig van de vorige eeuw afspeelde.  

 In tegenstelling tot veel particulier beleggers zijn de professionele valuta-analisten er minder van overtuigd dat de dollar op termijn verder zal verzwakken. Een consensus laat zien dat voor de komende jaren  de dollar in waarde zal stijgen tot een niveau van 1,25 tegenover de euro in 2011. Uiteraard moet die tijdsperiode met een korreltje zout worden genomen, voor hetzelfde geld kan een dergelijke waardevermeerdering in een veel korter tijdsbestek  plaats vinden.

Fundamenteel 

Het slechte sentiment tegenover de dollar wordt voor een groot deel veroorzaakt door het dubbele tekort op zowel de handelsbalans als de begroting van de overheid. Momenteel bedraagt het tekort op de handelsbalans ongeveer 60 miljard dollar op maandbasis en dat getal is al geruime tijd stabiel. Het tekort is dan ook terug gelopen van 7% van het bruto nationaal product tot 5% op dit moment. Door de verzwakking van de dollar is de export met 15% op jaarbasis en de import met 5,1% op jaarbasis toegenomen. De export neemt dus met een factor van 3 toe ten opzicht van de import en deze trend zet zich,  met dank aan een verdergaande verzwakking van de dollar, door. Deze trend brengt het tekort binnen een jaar tot onder de 4%. Daarnaast zal een vertraging van de economische groei in Amerika, een vermindering van de vraag van de Amerikaanse consument, die goed is voor 70% van de economische groei, leiden tot minder import van  goederen.

Er wordt veel geschreven over het  budget tekort van Amerika in absolute bedragen die enorm zijn. Daarbij gaat men er op het gemak aan voorbij dat de economie van Amerika ruim 25% van het universum beslaat. Als men de bedragen afzet in percentages tegenover  het bruto-nationaal product valt het allemaal wel mee. Onderstaande grafiek geeft het verloop van het tekort in percentages weer vanaf 1950. Daaruit blijkt dat vanaf 1950 tot 1980 het tekort  is terug gelopen tot ruim 30% van het bruto nationaal product. De helft van de norm (60%)  die momenteel voor de landen die lid zijn van de Europese gemeenschap wordt gehandhaafd . Onder de presidenten Reagan en Bush, de vader van de huidige president is het tekort opgelopen tot boven de 60%. Bij een oplopend tekort in de tachtiger jaren is de waarde van de dollar uiteinderlijk wel gestegen tot een historisch hoog niveau in 1985. Vervolgens had president Clinton  de begroting zodaning op orde gebracht dat het tekort terug liep tot minder dan 60%. Onder Bush Jr. loopt het tekort vervolgens weer op, maar van een dramatische situatie is zeker geen sprake. Amerika zou binnen de Europese gemeenschap een voorbeeld functie vervullen voor landen als Begië, Griekenland of Spanje. Stel u eens voor wat het positieve effect op het overheidsbudget zou zijn als Amerika zich uit Irak terug trekt, en dat gaat eens gebeuren. 

Conclusie

Het sentiment rondom de dollar is ronduit slecht en daarom noteert de munt dan ook op een historisch laag niveau. Het overheidsbudget lijkt minder van belang voor de waardebepaling van de dollar dan het handelsbalans tekort. Het handelsbalans tekort is aan het verminderen, geholpen door de waardedaling van de dollar. Vanuit een middellang termijn perspectief is de kans op een omslag in het sentiment vrij groot. Vanuit een stategisch standpunt lijkt dit niet  het aangewezen moment om dollar posities die voor langere tijd in de portefeuille aanwezig zijn te beschermen tegen een verdere waardedaling van de dollar.

Back »